We hebben eventjes echt weer eens winter weer gehad. Een naaldgebonden muts en pols warmers waren daardoor weer erg in trek bij mij.
Helaas bleven mijn oren koud met deze muts, omdat ik die toch niet lang genoeg had gemaakt.
Dat moest uiteraard aangepast worden. Ergens wist ik dat er nog een restje van dezelfde wol in huis moest rondwaren. Restje gevonden, nu kijken in welke steek de muts ook al weer gemaakt was. Dat was niet moeilijk; even terug kijken in dit blog en het was zo gevonden!
Inmiddels zit het restje garen ook in de muts verwerkt en blijven mijn oren lekker warm als ik het draag.
Toen was het tijd voor de pols warmers. Op een vakantie had ik vergeten dat ze niet in de wasmachine konden, dus krompen en vervilten ze (iets) en pasten niet meer lekker.
Naaldbinden heeft het voordeel dat het niet wil uitravelen (op die ene steek na dan).
Door deze 2 dingen wist ik dat ik de polswarmers zonder problemen kon doorknippen, wat ik vervolgens ook deed om ze weer passend te kunnen maken.Alle wol zat al in deze polswarmers, dus toen werd het zoeken naar een wolletje die er goed bij past.
Ik had niet meer van dezelfde wol, dus toen werd het zoeken naar een wolletje dat er goed bij past. Nou daar was een mooi bijpassend wolletje waar precies genoeg van was!
Na het doorknippen begon ik met alle doorgeknipte zijdes te naaien met de knoopsgat steek/ feston steek, daarna ging ik een paar rijtjes heen en weer in de oslo steek.
Tot slot de be elkaar horende zijdes aan elkaar genaaid en nu heb ik extra warme polswarmers!
English
Small modifications
It was cold, and I wanted to wear my green beanie, but my ears stayed cold!
I also wanted to wear my warmest wrist warmers, but on a past holiday I had forgotten they were not machine washable, so now they’ve shrunk. They are now to tight to wear comfortably.
Somehow it has taken me until this cold spell to finally tackle modifying them.
First the beanie: I knew there was still a bit left of the yarn of said beany. Time to hunt that down in my yarn stash. Next was figuring out what nålbinding stitch I used, though that was easy. I just needed to look for the blog post I did about the beany!
Now all of the yarn is used, and my ears stay warm now because they’re now completely covered by the beanie.
I could say that I’ve now done my first steeking! The wrist warmers were felted enough that cutting them would not cause them to loose bits and pieces, plus there was no chance of unraveling because almost all nålbinding stitches are in fact knots.
There was no more of this yarn left, so time to hunt through my yarn stash again for a fitting yarn. There I found a little ball of dark green mystery yarn that was the right thickness, perfect!
Starting out on all the ends with a buttonhole stitch, followed by a few rows done in the Oslo stitch. Sewing the side together finished it, and now I have comfy fitting extra warm wrist warmers!