Het oefenen met spinnen zoals ze dat waarschijnlijk deden in de tijd van de vikingen gaat al best aardig.
Tijdens het oefenen deed ik ook nog wat anders; verschillende spinrokken uitproberen!
Want het spinnen op deze manier vraagt toch om een wat gespecialiseerde vorm.
Links zie je de eersten die ik maakte en vervolgens uit probeerde. Ik weet niet meer waar het idee van deze vorm vandaag kwam.
De allereerste was overduidelijk te dun, die daarna knapte en ook al had ik die weer gemaakt, de vezels blijven er in verstrikt raken. uiteindelijk dacht ik een goede vorm te hebben. Voor ‘modern’ spinnen door de streng gekamde wol er omheen te wikkelen werk het inderdaad mooi, maar de vorm voor het handvat was uiteindelijk niet praktisch voor ‘viking spinnen’. Plus zoals je bij de laatste van deze vorm ziet, wist ik inmiddels ook dat ik ze wat langer wou hebben.
Wat nu dan, nou kijken of ik wat plaatjes van archeologische vondsten kon vinden van spinrokken uit de viking tijd. Dit gaf me mooie resultaten en daar zijn de meest rechtse 4 spinrokken op de foto door geinspireerd.
Dat maakte meteen een behoorlijk verschil zeg, toch had ik het handvat wat te kort gemaakt en de knobbel waar de hand tegen rust zou vast beter werken met een grotere diameter.
De 2 daarna kwamen al dichter in de buurt en gelukkig dat het die 2 waren want dezen plus de eerste van deze serie zijn na wat dagen krom geworden! Waarschijnlijk omdat ik ze van verse takken heb gemaakt.
De, tot nu toe, laatste (meest rechtse) is daarentegen een erg fijne spinrok geworden. Het spint erg fijn met deze in de hand. Bovendien heb ik ook nog veel plezier gehad met wat er zou gebeuren als ik een ijs stokje tegen het draaiende hout zou houden. Hier zijn die zwarte markeringen uit voort gekomen.
English
A progression of distaves
Practicing spinning like they likely did in the viking age is going well.
While doing that I’ve also been figuring out what shape distaff works well for spinning like this.
I don’t know anymore where the initial shape from the first few distaves I made with this in mind came from. (the left ones).
Anyways the first one was way to slim. The next broke, and wool snags on the mended break.
Then came 2 more, and I decided that a longer one was preferred.
Next came the insight that although it does work well for having combed top wound on it, the same can’t be said for how I do it in the historic way. Yes it works, but the handle is not practical for this way of spinning.
Then I found pictures of distaves from viking age graves (Oseberg and Lendbreen), and next I found myself making a distaff inspired by the shape of those.
This already worked a lot better, but the handle was too short and a wider hand rest thingy seemed like a good plan.
The middle 2 of these worked well but not yet ideal, oh and these plus the previous one got crooked after I finished them. They still work, but that was not expected. (probably has to do with them being fresh cut branches)
Before I knew of their bendy ways I had already made my (for now) final one. (at the far right on the picture)
This one works like a dream, and I had some extra fun with it making burn marks on it.